We noemen haar de HD2

Ze heeft er letterlijk naast gelegen, de botter VD95. Ze kwam van dezelfde werf van Klaas Bater in Monnickendam en uit dezelfde periode, gebouwd in 1876 en lijkt als twee druppels water op de HD2, een botter die menig schip te hulp schoot en de nodige reddingen op haar naam heeft staan. Tijdens de dagenlang aanhoudende storm van oktober 1904 verging de HD2 op 6 oktober bij de Zuiderhaaks. De drie bemanningsleden, de 16- jarige Jan Arpeau, de 38 jaar oude Lubbe Kramer en schipper Jacob Willems lieten daarbij het leven. De 36 jarige schipper spoelde later aan in Petten waar eerder in 1883 zijn vader, een visserman, verdronk. De schipper liet een vrouw en vier kinderen achter.

“Toen ik de geschiedenis las dacht ik, als ik ooit nog een botter restaureer wordt dat de HD2”, vertelt Dirk Reitsma, die heel wat ervaring heeft op dit gebied en onder andere meewerkte aan de restauratie van de Ransdorp28. Dirk doorliep de HTS bouwkunde en is Bouw- en waterkundig ingenieur. Op Willemsoord in de Medemblikkerloods wordt de HD2 laag voor laag gerestaureerd. “Schepen horen thuis in Den Helder. In 1878 waren we een getijdenhaven. Toen de visserij op haar hoogtepunt was lagen er wel honderd botters hier in de haven. De Botter is eigenlijk een Zuiderzeeschip, niet echt zeewaardig met een lage achterspiegel waar de krullers (hoge golven) makkelijk achterop komen waardoor het schip vol kan lopen. Bij de Noordzeebotters ligt dat heel anders, die zijn wel zeewaardig.”

Een jaar lang zocht Dirk stad en land af naar een botter die het waardig was om als HD2 te worden herboren. “De HD2 zelf zal nooit meer boven water komen”, zegt Dirk enigszins weemoedig, maar hij vond zijn schip. De zoektocht leidde hem lang Delfzijl, Zeeland, in Makkum en uiteindelijk naar Zwolle.  “Ik had een schip maar geen geld en dan ga je op zoek naar sponsors. Woningstichting sponsorde 5000 euro en PetersonSBS bekostigde het hele transport. Binnen een maand had ik 30 000 euro bij elkaar gesprokkeld, iedereen was even enthousiast. Niet iedereen sponsorde met geld, soms ook met materiaal, zoals Kramer die een draaibank en 50 beitels doneerden of de familie Daan Groot die voor doorwerkpakken zorgde. Het schip is ondergebracht in de stichting HD2.”

“Op 15 juli 2010 kwam de botter naar Den Helder en sindsdien zijn we met vrijwilligers maar ook met een leer- werktraject voor jongeren druk doende om het schip weer helemaal in de oorspronkelijk staat terug te brengen. Inclusief de Bun, de plek waar de levende vis werd bewaard, want vis kwam in die tijd levend aan bij de visafslag. Soms werken hier mensen met een taakstraf, die vaak zo enthousiast zijn dat ze blijven komen. We hebben vijf vaste medewerkers en bij tijden krijgen we stagiaires die met nautisch gereedschap om moeten leren gaan.“ Inmiddels heeft de HD2 de status van nautisch monument en de Museumhaven zal de thuishaven  zijn. “De totale kosten bedragen bruto een half miljoen. Voor de eerste fase, de ruwbouw van de botter, is het geld aanwezig. Daarna komt de afbouw, zoals de motor, het interieur, mast en zeilen. We werken drie dagen in de week aan het schip, want met teveel tijdsdruk is de lol er gauw vanaf. We hopen over vijf jaar klaar te zijn en dan is het schip beschikbaar om op originele wijze mee te gaan vissen, voor pupillen van de zeevaartschool en voor de liefhebbers.”